بدون عنوان

ای پذیرنده ترین پذیرندگان

و ای پوشنده ترین راز پوشان

و ای مهر گستر ترین مهربانان

استجابت کن دعای مرا ! بپذیر رجعت مرا

هوا تاریک است و ستاره ها در دل شب سو سو می زنند.سکوت فضا

 را پر کرده است و  من در دل شب بیدارم . شهر در خواب است ، اما

من تنها نیستم . 

خداوندا! تو نه در این لحظه تنهایی و خلوت که در لحظه لحظه ی

زندگیم با من بوده ای ، آرام ، مداوم و سرشار ... مثل نفس کشیدن.

خداوندا مهربانم! من با تمام غفلت ها و خطاهایم ، اگر یک سال از تو

دور بوده ام ، اگر تو مرا هدایت کردی و به خود خواندی و من به دنبال

شیطان درونم گریختم ، اگر تو بارها مرا بخشیدی و در مقابل گناهانم نه

 با عدل خویش که با رحمت خویش با من مدارا کردی و من باز توبه

شکستم و لغزیدم ، باز در این ماه نورانی سفره ای از رحمت و فرصت

 به رویم گشودی که به تو باز گردم و در دریای رحمتت غرق گردم .

 فرصتم دادی اگر در روزهای این ماه نورانی توبه ام مستجاب نشد ، در

 شب های قدر اشک هایم گناهانم را بشورد و تو ، به حرمت ١٤

معصومت مرا مثل لحظه ی تولد پاک و بیگناه گردانی...

از تو به خاطر این خوان گسترده ی رحمت و عطوفت سپاس گذارم و

 امیدوارم بتوانم حق این روزها و شب ها را به خوبی ادا کنم ...

 از شما دوستای خوبم هم التماس دعا دارم.مارو در لحظات نورانیتون

فراموش نکنید.